آرتریت عفونی و درمان فوری؛ علائم خطر و زمان مراجعه به پزشک

تصویر پزشکی نشان‌دهنده میکروب‌ها (باکتری و قارچ) که به مفصل حمله کرده و باعث آرتریت عفونی، درد و تورم می‌شوند

آرتریت عفونی و درمان؛ علائم خطر، عوامل مستعد کننده و لزوم مداخله فوری

یکی از جدی‌ترین و اورژانسی‌ترین دلایل درد مفصل، آرتریت عفونی است. وقتی میکروب‌ها (عمدتاً باکتری‌ها) از طریق جریان خون به مفصل منتقل می‌شوند، آرتریت به وجود می‌آید. این وضعیت می‌تواند در عرض چند ساعت، غضروف مفصل را تخریب کند و نیازمند درمان فوری پزشکی است.

این بیماری می‌تواند در دو شکل اصلی ظاهر شود:

  • آرتریت عفونی حاد: این نوع شایع‌تر است و معمولاً توسط باکتری‌هایی مانند استرپتوکوک یا استافیلوکوک ایجاد می‌شود. علائم آن بسیار ناگهانی و شدید است.
  • آرتریت عفونی مزمن: این نوع شیوع کمتری دارد و معمولاً توسط باکتری‌های کُند یا قارچ‌ها ایجاد می‌شود.

علائم آرتریت عفونی؛ نشانه‌هایی که باید جدی گرفته شوند

آرتریت عفونی و درمان آن در کودکان و بزرگسالان باید به سرعت آغاز شود، زیرا هرگونه تأخیر می‌تواند به آسیب دائمی مفصل منجر گردد. علائم کلیدی شامل:

  • درد مفصل ناگهانی و شدید: درد به حدی است که حرکت دادن مفصل آسیب‌دیده غیرممکن می‌شود.
  • ورم و گرمی شدید مفصل: مفصل متورم، داغ و قرمز می‌شود.
  • ناتوانی در حرکت: ناتوانی در حرکت دادن اندامی که مفصل آن عفونی شده است.
  • تب و لرز: تب بالا (و ندرتاً لرز) می‌تواند رخ دهد که نشان‌دهنده عفونت سیستمیک است.
  • علائم عمومی: کاهش اشتها و خستگی شدید.

عوامل خطر و افراد مستعد آرتریت عفونی

برخی افراد به دلایلی خاص، بیشتر در معرض ابتلا به آرتریت عفونی قرار دارند. این عوامل خطر آرتریت عفونی عبارتند از:

  • مفصل مصنوعی: وجود مفصل مصنوعی (پروتز) در بدن، یک عامل خطر عمده است.
  • عفونت در سایر نقاط: وجود عفونت باکتریایی فعال در هر قسمت دیگری از بدن (مثل پوست یا مجاری ادراری).
  • بیماری‌های مزمن: ابتلا به بیماری‌های مزمن مانند دیابت کنترل نشده یا آرتریت روماتوئید (به دلیل مصرف داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی).
  • آسیب مفصل: وارد شدن آسیب (ضربه، بریدگی یا تزریق) به مفصل در گذشته نزدیک.

تشخیص و درمان فوری آرتریت عفونی

در صورت مشاهده علائم فوق، به خصوص تب بالا و درد شدید مفصل، مراجعه فوری به بیمارستان ضروری است. مراحل تشخیص و درمان آرتریت عفونی عبارتند از:

  1. تشخیص: پزشک با گرفتن کشت خون و آسپیراسیون مایع مفصلی (کشیدن مایع مفصل با سوزن) وجود باکتری را تأیید می‌کند.
  2. آنتی‌بیوتیک: درمان با آنتی‌بیوتیک‌های وریدی (IV) با دوز بالا، بلافاصله آغاز می‌شود.
  3. تخلیه مفصل: مایع عفونی مفصل باید مرتباً تخلیه شود تا فشار و التهاب کاهش یابد و آسیب به غضروف متوقف شود.

!هشدار جدی: این بیماری یک موقعیت اورژانسی است و تأخیر در شروع درمان آنتی‌بیوتیکی حتی به میزان چند روز می‌تواند منجر به تخریب کامل غضروف مفصل و نیاز به جراحی تعویض مفصل در آینده گردد.

دیدگاهتان را بنویسید

این سایت توسط reCAPTCHA و گوگل محافظت می‌شود حریم خصوصی و شرایط استفاده از خدمات اعمال.